Κυριακή, 1 Φεβρουαρίου 2015

Έκθεση Ζωγραφικής


Ο κόσμος μοιάζει με παγωμένο ρυάκι
κι όμως είναι ρευστός.
                                                      Τ. Ρούμι


Θάλασσα - νερό - υγρό στοιχείο
ρευστό αντίστοιχο του φωτός.
Πρωταρχική πηγή ζωής, σύμβολο αέναης κίνησης.
Δύναμη μεταμόρφωσης.
                                                       Ε. Μπράτη





 




Το "Θρεττανελό" φιλοξενεί με μεγάλη του χαρά τη φίλη του Ειρήνη Μπράτη, από το Σάββατο 7 Φεβρουαρίου 2015 και για ένα μήνα.

Το "Περιβόλι του Τρελλού"

Όταν ο τρελλός βγήκε από το περιβόλι του και ήρθε στο "Θρεττανελό" να πιεί καφέ, μου πρότεινε μια -τρελλή βέβαια- ιδέα: "Θέλω να μαζευτούμε κάποιοι άνθρωποι εδώ και να ανοίξουμε κουβέντα γόνιμη και επιμορφωτική για το θέμα των ελληνικών σπόρων. Τί λές;" 
Λέω λοιπόν:
" Ἐπεί οὖν οὐδέ τούτο έχει το κέρδος ἡ περιττή αὕτη φιλοτιμία, φεύγωμεν, ἀγαπητοί, φεύγωμεν το νόσημα, και μὴ γινώμεθα τῶν ἀλόγων θηριωδέστεροι. Ἐκείνοις πάντα κοινὰ, και γῆ, και πηγαί, και νομαί, και όρη, και νάπαι, και οὐδέν θάτερον θατέρου πλέον ἔχει· σὺ δὲ ἄνθρωπος ὤν, το ημερώτατον ζώον, θηρίου γίνῃ χαλεπώτερος, μυρίων πενήτων τροφὰς, και πολλάκις μυρίων μιᾷ κατακλείων οἰκίᾳ. Καίτοι γε οὐχ ἡ φύσις ἡμῖν μόνη κοινή, ἀλλὰ καὶ ἕτερα πολλώ της φύσεως πλείονα· οὐρανὸς κοινὸς, καὶ ἥλιος καὶ σελήνη, και ο των ἀστέρων χορός, καὶ ἀὴρ καὶ θάλασσα και πυρ, και ύδωρ, καὶ γῆ καὶ ζωὴ και τελευτή, και αύξησις, καὶ γῆρας καὶ νόσος καὶ ὑγεία καὶ χρεία τροφῆς καὶ ἐνδυμάτων· και τα πνευματικά πάλιν κοινά, και η τράπεζα αύτη η ιερά, το σώμα το Δεσποτικόν, το αίμα το τίμιον, της βασιλείας η ἐπαγγελία, το λουτρόν της παλιγγενεσίας, ο καθαρμός των αμαρτημάτων, η δικαιοσύνη, ο αγιασμός, η απολύτρωσις, τα απόρρητα αγαθά. Α οφθαλμός οὐκ είδε, και οὖς οὐκ ήκουσε, και ἐπί καρδίαν ανθρώπου οὐκ ανέβη. Πῶς οὖν οὐκ ἄτοπον τοὺς ἐν τοσούτοις κοινωνοῦντας ἀλλήλοις και φύσει, και χάριτι, και επαγγελίαις, και νομοθεσίαις, τούτους ἐν τοῖς χρήμασιν οὕτως εἶναι πλεονέκτας, καὶ τὴν αὐτὴν μὴ διατηρεῖν ἰσονομίαν, αλλά των αλόγων παρέρχεσθαι την θηριωδίαν, και ταύτα μέλλοντας αυτών μικρόν ύστερον αφίστασθαι, και οὐκ αφίστασθαι μόνον, αλλά και περί των εσχάτων, τούτων ένεκεν, κινδυνεύειν;………."

Ἰωάννης Χρυσόστομος, Εἰς τὸ ρητὸν τοῦ Προφήτου Δαυΐδ, PG 55, 517-518


Στο ποιητικό αυτό κείμενο ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος μας ζητά εντόνως να αποφύγουμε την αρρώστια του πλουτισμού. Μας θυμίζει ότι τα άλογα ζώα νέμονται την τροφή τους έτσι ώστε κανένα να μην έχει περισσότερα από το άλλο και από όσα χρειάζεται. Και αναρωτιέται πώς εμείς «ο άνθρωπος», το πιο ήμερο και έλλογο ζώο γινόμαστε χειρότεροι από τα θηρία κλείνοντας στα σπίτια μας τροφή και αγαθά που χρειάζονται χιλιάδες και χιλιάδες άνθρωποι.
Μας θυμίζει ότι δεν έχουμε μόνο τη φύση μας κοινή αλλά και όλα τα πράγματα που μας περιβάλλουν, υλικά και πνευματικά. Αναρωτιέται λοιπόν πως αφού μετέχουμε κοινώς σε όλα αυτά γινόμαστε πλεονέκτες στα χρήματα και στα αγαθά που χρειαζόμαστε όλοι και δεν προσπαθούμε για την ίση κατανομή τους (ισονομία).
Σήμερα έχουμε φτάσει σε έσχατες μορφές πλουτισμού όπου πλέον η ζωή και η ευζωϊα πολλών ανθρώπων επί γης είναι στα χέρια απρόσωπων δυνάμεων του χρήματος και της εξουσίας.
Ένα μεγάλο θέμα που θα πρέπει να μας απασχολεί όλους είναι και τα αγαθά που έως τώρα όλοι πιστεύαμε ότι κανείς δεν θα μπορέσει να μας τα στερήσει. Το νερό και η πρωτογενής τροφή –προσφορά της φύσης προς όλους τους ζωντανούς οργανισμούς- είναι εμφανές ότι μπαίνουν στον έλεγχο των αγορών και της πλουτοκρατίας. Η διατήρηση των σπόρων και των φυσικών καλλιεργειών γίνεται πλέον επιτακτική ανάγκη για όσους αγαπούν την ελευθερία και την ανθρωπιά.